Maestralia Skyros

https://www.youtube.com/watch?v=SncBV2Z6W04&feature=youtu.beMaestralia Skyros

 Σκυριανό Αλογάκι

Το αλογάκι της Σκύρου είναι μια ιδιαίτερα μικρόσωμη φυλή, θεωρείται μια από τις μικρότερες φυλές του κόσμου. Για αυτό το λόγο διεθνώς κατατάσσεται στα πόνι αν και τα μορφολογικά του χαρακτηριστικά, εκτός του ύψους, είναι κοινά με εκείνα των αλόγων.

Σύμφωνα με το στάνταρ το ύψος στο ακρώμιο κυμαίνεται στους επιβήτορες από 102 εκατοστά μέχρι 122 εκ., με μέσο ύψος των υπάρχοντων καθαρόαιμων 109 εκ., ενώ στις φοράδες από 100 εκ. μέχρι 119 εκ., με μέσο ύψος 107 εκ..

Έχει μυώδες και συμπαγές σώμα, το κεφάλι είναι λεπτοκαμωμένο και καταλήγει σε λεπτά χείλη και Ρουθούνια. Τα μάτια είναι προεξέχοντα. Τα άκρα είναι ισχυρά με δυνατές και σχετικά ογκώδεις αρθρώσεις. Καταλήγουν σε σκληρές και σκουρόχρωμες οπλές. Έχει μυώδη, ευρύ και συμπαγή τράχηλο στον οποίο αναπτύσσεται μεγάλη σε έκταση χαίτη που καλύπτει όλη την μία πλευρά του, στα υπερήλικα αρσενικά μπορεί να φτάσει σχεδόν μέχρι το έδαφος. Η χαίτη επεκτείνεται στο μέτωπο και μπορεί να φτάσει μέχρι τα μάτια. Τα αφτιά προεξέχουν και από τις δύο πλευρές της χαίτης και είναι έντονα όρθια. Η ουρά είναι πολύ φουντωτή και μακριά, φτάνοντας μέχρι τη μέση των μεταταρσίων, αλλά μπορεί να φτάσει σχεδόν μέχρι τις οπλές.

Οι χρωματισμοί του είναι ποικίλοι με επικρατέστερο τον ορφνό. Άλλοι χρωματισμοί είναι το φαιό, το ερυθρόφαιο και το ξανθό, σπανιότερα το ισαβέλειο και το υπομελανό. Η χαίτη συνήθως είναι πιο σκούρα από το υπόλοιπο τρίχωμα.

Ο χαρακτήρας του ζώου είναι ιδιαίτερα νευρικός, αλλά με τα άτομα που γνωρίζει και με τα παιδιά αναπτύσσει ιδιαίτερη σχέση και γίνεται ήρεμο.

Η αναπαραγωγική περίοδος πηγαίνει από την αρχή της άνοιξης μέχρι την αρχή του καλοκαιριού. Τα αρσενικά δημιουργούν χαρέμια με διάφορα θηλυκά με τα οποία έχουν την αναπαραγωγική αποκλειστικότητα.

Ιστορία

Το αλογάκι της Σκύρου είναι μία αρχαία φυλή αλόγων που στην αρχαιότητα ήταν διαδεδομένη σε όλο τον ελληνικό χώρο. Έχει κοινές ρίζες με το Άλογο της Πίνδου. Θεωρείται ότι είναι απόγονος των αλόγων που ο Αχιλλέας είχε μαζί του όταν πήγε στην Τροία. Είναι συνδεδεμένο με τα άλογα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι αυτής της φυλής τα άλογα που απεικονίζονται στην ζωοφόρο του Παρθενώνα. Υποθέτεται ότι αυτά τα αλογάκια τα φέρανε στο νησί οι Αθηναίοι τον 5ο π.Χ. αιώνα.

Στα νεότερα χρόνια τα αλογάκια χρησιμοποιούνταν για αγροτικές εργασίες και αθλητικές-πολιτιστικές εκδηλώσεις. Από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο αφήνονται ελεύθερα στο βουνό Κόχυλα, στα νοτιοανατολικά του νησιού. Το καλοκαίρι επιστρέφουν στους ιδιοκτήτες τους λόγω έλλειψης τροφής και νερού, μέχρι την δεκαετία του 70 και για να χρησιμοποιηθούν στις αγροτικές εργασίες. Αναπόσπαστο μέρος της παραδοσιακής πολιτιστικής ζωής της Σκύρου ήταν οι ιπποδρομίες που γίνονταν λίγο πριν επιστρέψουν τα αλογάκια ελεύθερα στο βουνό. Σε αυτές τις ιπποδρομίες γίνονταν αγώνες με 6 άλογα ο καθένας και οι αναβάτες τα κάθονταν πάνω τους χωρίς σέλα. Πρόκειται για μια παράδοση που δεν είναι γνωστό πότε ξεκίνησε αλλά σταμάτησε την δεκαετία του 60 μαζί με την ιππική έκθεση που γινόταν μετά από τους αγώνες.

 Πηγή : Wikipedia

http://blog.visitgreece.gr/skyros-the-virgin-jewel-of-the-aegean-sea/

Χει-μόνος στη Σκύρο.. ή μήπως με παρέα ;

Ποια είναι αυτά τα μέρη της Ελλάδας μας που επιλέγουμε για να παραδοθούμε στη χαλάρωση όταν αρχίζει να χειμωνιάζει; Είναι αυτά που βρέχονται από κυματιστή και φουρτουνιασμένη θάλασσα; ‘Η μήπως είναι αυτά που στις κορυφές των πανύψηλων βουνών τους θρέφουν και μεγαλώνουν κορμούς αιωνόβιους και επιβλητικά δέντρα;

Για να νιώσουμε την εμπειρία που προσφέρουν οι δύο αυτές όψεις της φύσης, θα μπορούσαμε να επιλέξουμε τοποθεσίες που ευεργετικά συνδυάζουν τις αρμονικές της αντιθέσεις. Μία από αυτές είναι η Σκύρος, το ανεμοδαρμένο σποραδονήσι . Κατά τα λεγόμενα ντόπιων και όχι μόνο, «Η Σκύρος δεν είναι για χειμώνα… όπως καμία επαρχία» . Πειράζει που σε αυτό το σημείο θέλω να θέσω το ερώτημα αν πλέον μας κάνουν οι πόλεις για να περάσουμε τους απαιτητικούς και δύσκολους χειμώνες; Πριν δώσει ο καθένας τη δική του απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα τον παρακαλούσα να σκεφτεί μετά περισσής προσοχής την αλλαγή που υφιστάμεθα όλοι μέσα από τη συχνή αναταραχή και "αναμπουμπούλα" με τις οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένη η καθημερινότητά μας. Η απλούστευση των διαδικασιών και η απλότητα στο ζειν είναι αυτή που θα μας λύσει με μεγάλο βαθμό τα χέρια.

Μας λείπουν πολλά σίγουρα, χάνουμε κάθε μέρα και από κάτι. Ας φροντίσουμε το παιχνίδι της απώλειας να το εμπλουτίζουμε με σωστές φιλίες και καλές σχέσεις. Ίσως είναι πια ο μόνος τρόπος να μη μας γίνεται τόσο αισθητή η έλλειψη της ύλης.

Μία όμορφη παρέα και ένα κόκκινο μπουκάλι κρασί, ανοίγουν το στόμα και την καρδιά. Οι έννοιες και οι ανησυχίες δεν εγκλωβίζονται στην υποκειμενική διάθεση του κάθε ανθρώπου. Γιατί απλά …. μοιράζονται.

Η κουζίνα της Μαμάς στη Σκύρο-Ατσίτσα

27/11/2013

Μαρία Τσώλη

Λατρείες

Δεν είναι γνωστός κανένας θρησκευτικός μύθος αναφερόμενος στο παρελθόν της Σκύρου. 

Ένας ναός της Παλλάδας Αθηνάς ορθωνόταν στην ακτή μπροστά στην πόλη. Αν η λατρεία αυτή της θεάς είχε εισαχθεί από τους Αθηναίους αποίκους ή ανέτρεχε σε μία παλαιότερη εποχή, είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να προσδιοριστεί. 

Στο Διόνυσο προσφέρονταν δημόσιες θυσίες και γινόταν πομπή στην οποία έπαιρνε μέρος μια κανηφόρος, όπως προκύπτει από μία επιγραφή του  ΙΙ π.χ αιώνα . Η Σκύρος λάτρευε και τον Ερμή ο οποίος παριστάνεται και στα νομίσματα . Επίσης υπάρχουν και ορισμένα άλλα που φέρουν την κεφαλή του Ποσειδώνα. 

Ένας αριθμός τοπωνυμίων όπως Αρτεμίσι, Άρη, Θάλεια, Νύφι, Αχίλλι, μαρτυρούν αν όχι την ύπαρξη ναών αφιερωμένων στην Άρτεμη, στον Άρη, στις Μούσες, στις Νύμφες και στον Αχιλλέα, τουλάχιστον τη λατρεία τους.  Όσον αφορά τον 'Αρη, η υπόθεση επιβεβαιώνεται και από το όνομα του Ενυέα, βασιλιά της Σκύρου, που το όνομά του μπορεί να παραβληθεί με το "Ενυάλιος" , ένα από τα επώνυμα του Άρη. Η ύπαρξη της λατρείας της Θέμιδας δεν φαίνεται να αποδεικνύεται αρκετά. Το όνομα, τέλος, της πόλης Χρύσης ήταν επίσης ονομασία μιας θεότητας στο βόρειο τμήμα του Αιγαίου πελάγους και δεν αποκλείεται η λατρεία της να υπήρχε στη Σκύρο.

Σύμφωνα με ιστορικούς, υπήρχε στη Σκύρο ο τάφος του Ομήρου " Scyrum Aegei insulam.... Homeri tumulo insignem " = " Στη Σκύρο το νησί του Αιγαίου...Του Ομήρου ο τάφος βρίσκεται" . Επρόκειτο ίσως για σαρκοφάγο όμοια με εκείνες που βρέθηκαν στην Καλαμίτσα. Σε μία μεταγενέστερη εποχή, οι απλοϊκοί κάτοικοι του νησιού μετέτρεψαν αυτή την απλή σαρκοφάγο σε τάφο του Ομήρου, όπως άλλωστε συνέβη και σε ένα άλλο νησί , την Ίο.

 P. Graindor

Ιστορία της νήσου Σκύρου

Ανάμεσα στις Σποράδες και στις Κυκλάδες


Η Σκύρος είναι το μεγαλύτερο νησί των Σποράδων με έκταση 215 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Αν και η αρχιτεκτονική της Σκύρου παραπέμπει στις Κυκλάδες, περισσότερο από το μισό νησί είναι καταπράσινο, όπως οι Σποράδες.
Το νησί φημίζεται για τις εκπληκτικές αμμουδιές του αλλά και για την ομορφιά της Χώρας.
Το νησί πήρε την ονομασία του, όπως υποστηρίζουν πολλοί ιστορικοί, από το άγριο πετρώδες έδαφος του. Σκίρον ή σκύρον σημαίνει συντρίμμια πέτρας.
Ως παλαιότερα ονόματα μνημονεύονται τα Πελάσγια και Δολοπία. Όπως αναφέρεται σε αρχαία κείμενα το νησί έχει κατοικηθεί από Κάρες, Κρήτες, και Δόλοπες.
Η Σκύρος είναι γνωστή από τη μυθολογία. Σύμφωνα με την παράδοση εδώ πέθανε και τάφηκε ο βασιλιάς Θησέας των Αθηνών.
Επίσης, λέγεται ότι η νύμφη Θέτις έστειλε εδώ τον γυιό της Αχιλλέα, στην αυλή του Βασιλιά της Σκύρου Λυκομήδη, μεταμφιεσμένο σε κορίτσι για να αποφύγει τα δεινά του Τρωικού Πολέμου.
Η Σκύρος κυριεύθηκε το 470 π.Χ. από τον Αθηναίο στρατηγό Κίμωνα, που εγκατέστησε στο νησί Αθηναίους αποίκους.
Στη συνέχεια, καταλήφθηκε από τους Μακεδόνες το 332 π.Χ., αλλά, με τη μεσολάβηση των Ρωμαίων επανήλθε στους Αθηναίους, το 196 π.Χ.
Στους Βυζαντινούς Χρόνους χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εξορίας ισχυρών. Το 960 ιδρύεται ο ναός του Αγ. Γεωργίου στο κάστρο. Το 1204, όταν μοιράστηκε η Αυτοκρατορία ανάμεσα στους σταυροφόρους, τα νησιά υπήχθησαν στη Βενετία και οι αδελφοί Ανδρέας και Ιερεμίας Γκύζη κατέλαβαν τα νησιά Τήνο, Μύκονο, Σκιάθο, Σκόπελο και Σκύρο.
Το 1354 δούκας της Νάξου κατέλαβε τη Σκύρο και το 1403 το νησί υπάγεται στην εξουσία του Σουλτάνου, αποδίδεται στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Εμμανουήλ και το 1453 παραδίδεται στους Ενετούς.
Το 1538 κατακτάται από τον Τούρκο αρχιναύαρχο Χαιρετίν Μπαρμπαρόσα. Το 1652 κατελήφθη από τον στόλο της Βενετίας και το 1770 περνά στην Ρωσική κατοχή. Το 1821 στον Εθνικό αγώνα της ανεξαρτησίας η Σκύρος προσέφερε πολλά σε έμψυχο και άψυχο υλικό.
Συμμετείχαν επίσης αρκετοί Σκυριανοί στην Φιλική Εταιρεία και στήθηκε λιμάνι ασφαλείας στους ξεριζωμένους πρόσφυγες.
Μια επίπεδη λωρίδα, από το Αχίλλι μέχρι την Καλαμίτσα, μήκους 4 χλμ, που κάποτε ήταν θάλασσα, χωρίζει το νησί σε δυο τμήματα, στο βορειοδυτικό , που είναι γεμάτο με πευκοδάση και αρκετή βλάστηση, και το νοτιοανατολικό, που είναι σχεδόν άγονο και θυμίζει έντονα κυκλαδίτικο τοπίο.
Εκεί ακόμα ξεχειμωνιάζουν τα μικρόσωμα Σκυριανά αλογάκια , που είναι φημισμένα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Να συμπληρώσουμε εδώ, ότι για τους πεζοπόρους και ορειβάτες υπάρχουν τα δυο ψηλά βουνά, ο Κοχλίας στο νότιο τμήμα (794 μ.) και ο Όλυμπος στο βόρειο τμήμα (390 μ.), όπως επίσης οι βουνοκορφές Μάρμαρο (394 μ.), Κλαρί (331 μ.), Αφανές (327 μ.), Όρος (316 μ.) και Αη Λείας (294 μ.).
Οι οικισμοί είναι ελάχιστοι συγκριτικά με το μέγεθος του νησιού. Ο μεγαλύτερος οικισμός είναι η Χώρα με την ονομασία Σκύρος. Εδώ ζεί το 80% των τριών χιλιάδων κατοίκων του νησιού και είναι το οικονομικό και εμπορικό κέντρο.
Η Χώρα είναι χτισμένη πάνω σε ένα βράχο από την πίσω μεριά του νησιού και δεν είναι ορατή από τον δρόμο που οδηγεί προς αυτήν ή από την θάλασσα, κι ο λόγος είναι ότι χτίστηκε έτσι προκειμένου να προφυλαχτούν οι κάτοικοι από τους πειρατές. Τα σπίτια ήταν πολύ μικρά και στο μουσείο του νησιού θα έχετε την ευκαιρία να δείτε τα μικροσκοπικά έπιπλα και την πλήρη αναπαράσταση ενός παραδοσιακού σκυριανού σπιτιού. 
http://skyrosnet.gr/el/ενημέρωση-ειδήσεις-επικαιρότητα,-αρθογραφία,-απόψεις/απόψεις/item/ανάμεσα-στις-σποράδες-και-τις-κυκλάδες.html

Skyros.net

Ανοιξιάτικη ή Καλοκαιρινή Αύρα από τη Σκύρο ;

Το μεγαλύτερο και νοτιότερο νησί των Σποράδων προσφέρει ήσυχες διακοπές, πλούσια παράδοση και ανέγγιχτα τοπία. Την αγαπούν οι σοφιστικέ και οι εναλλακτικοί αλλά και οι οικογένειες που αναζητούν διακοπές με άρωμα παλιότερων δεκαετιών. Το πλοίο σάς αποβιβάζει στα Λιναριά, λιμάνι ορμητήριο για εκδρομές με καΐκι και στέκι για ψαροφαγία. Προτιμήστε να μείνετε στα παραθαλάσσια θέρετρα Μώλος ή Μαγαζιά, κάτω από την πόλη της Σκύρου. Η περιπλάνηση στη Χώρα θα σας μεταφέρει σε ένα είδος ζωντανού μουσείου, με στενά ελικοειδή δρομάκια, παλιά μαγαζιά και κατάλευκα σπίτια που σκαρφαλώνουν στην εντυπωσιακή πλαγιά μέχρι το βυζαντινό κάστρο. Εκεί, εκτός από τα μπαρ και τις ταβέρνες, θα ανακαλύψετε ένα μεγάλο μέρος της πραγματικής ομορφιάς και της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας της Σκύρου. Για τις βουτιές σας δοκιμάστε τις κατάφυτες με πεύκα, σμαραγδένιες βορειοδυτικές παραλίες. Το πράσινο και δασωμένο βόρειο κομμάτι του νησιού διατρέχεται από ασφάλτινους και εύκολους χωμάτινους δρόμους που φτάνουν σε αμμώδεις παραλίες, γαλήνιες και χαλαρές. Είναι ιδανικές για όσους προτιμούν έναν εναλλακτικό τρόπο διακοπών. Αξίζει να κάνετε μια εξερευνητική βόλτα προς το ορεινό νότιο τμήμα του νησιού, όπου το σκηνικό θυμίζει Κυκλάδες – άγριο, με βράχια που κατακρημνίζονται στη θάλασσα. Επίσης, φροντίστε να κάνετε τη βόλτα με καΐκι στις απομονωμένες ανατολικές θαλασσινές σπηλιές Πεντεκάλι και Διατρύπι, μια ημερήσια εκδρομή που θα σας μείνει αξέχαστη.

Αθηνόραμα Traver.gr